Zaman zaman sizde şöyle eskilere, anılara dalıp gidiyorsunuzdur sanırım. Eskiler, eski günler daha güzeldi değil mi? O günlerin samimiyeti, sıcaklığı tabii ki bu günlerden farklıydı. Teknoloji, yenilik olmasa bile bu günlerle asla kıyaslanamaz. O günlerin en teknolojik ürünü olan televizyon bile yetip de artıyordu bize... Aslında her şey o günlerin samimiyetinde gizliydi. O samimiyet ki içinde dostluğu, arkadaşlığı, kardeşliği barındırıyordu. Riyasız, yalansız mazi bu günlerle asla değişilmez değerdeydi. Saf ve temiz, samimi ve sıcak. Geçmişe gidiyorum, dönesim gelmiyor buralara. Şimdilerde çoğunu görmesem de, görüşmesem de, hatta görüştüklerimin o samimiyeti kaybettiğini görsem de eskilerin bambaşkalığı hala en üst sırada yer alıyor. Zira bugünün dostluklarındaki laylaylom tavırlarının ne kadar sahte, ne kadar yapmacık olduğunu hepimizde biliyoruz. Zamanla eskilere giderken, eskilerden bahsederken sosyal medyada "eskilerden" çehreler de görüyorum. Adam eskilerden kişiler paylaşmış.  Çok iyi olduğundan, yıllarca kendilerine yaptığı iyiliklerden, memlekete verdiği hizmetlerden bahsetmiş. Geçmişe ne kadar özlem duysam da gerçekten hak etmediği sürece bu gibi nostaljik paylaşımlara yorum yapmamaya çalışıyorum. Çünkü her zaman için birinin çok övgüyle bahsettiği kişinin ne kadar yanlışlar yaptığını, bir diğerinin de çok güzel şeyler yaptığı halde neden pek hatırlamadığını çoğu kez görmüşümdür. Dedim ya, bir arkadaş eskilerden bir şahsı paylaşmış, methiyeler düşmüş. Yazdıklarını da sonuna kadar merakla okudum. Çok abartılmış olarak anlatılan şahsı beynimde eleştirmeme rağmen  yine de "insanı" olarak yorum yapmadan geçtim gittim. Ancak birkaç gün sonra başka birisi de bütün olumsuzluklarını tek tek sıralayarak adeta; "işte övdüğünüz kişi bu!" dercesini bütün kirli çamaşırlarını sergilemiş. Yine güldüm geçtim, "bazen olur böyle, insanlık hali" diye!... Bu konuyla ilgili isim kullanmayınca yazı biraz sıkıcı ve bulmaca gibi oldu. Ancak isim kullanmakta o yazan ve yazıdaki geçen kişileri ifşa edeceği için hassas davranmayı yeğledim. Meseleyi toparlamak gerekirse sosyal medyada illa da paylaşım yapayım diye "öylesine" bir şeyler paylaşmak bazen doğru olmayabiliyor. Elbette hayattan ayrılmış güzel değerleri anmak ayrı bir güzellik ama günümüzde yaşayan ve çoğu zaman insanlara selam vermekten bile aciz olan birilerini laf olsun diye yazarak da komik duruma düşmemek gerekir. Bu iş; eskiden yapılan dedikodu ve şarlatanlığın günümüzdeki karşılığı, "dijital içerik üreticiliği" (Tabii ki toplum yararına çaba harcayanlara sözümüz olamaz) olmuyor mu? Pabucumun üreticisi!...